Historia naszej szkoły, podobnie jak historia miejscowości Trębki jest dla nas mało znana. Nieliczne zachowane źródła pozwalają sądzić, iż sięga swoimi korzeniami w zamierzchłe czasy.
Pierwsza wzmianka dotyczy początków XVII wieku. Kronika parafii Trębki wspomina o istnieniu dokumentów wizytacji kościoła przez biskupa Goślickiego z roku 1603. Wymieniono tam między innymi uposażenie dla rektora szkoły w Trębkach.

Na podstawie kroniki  szkoła w Trębkach istnieje od około 1860 roku. W początkowym okresie jest bardzo prawdopodobne, że nauczycielem był miejscowy proboszcz lub też osoby przypadkowe. Około 1864 roku rząd carskiej Rosji zezwolił na budowę budynku szkolnego, skłdającego się z jednej izby lekcyjnej i mieszkania nauczyciela. W tym czasie szkole podlegała również szkoła w Krzymowie, mieszcząca się w izbie chłopskiej.

W roku 1920 po rereformie szkolnictwa polskiego powstała Szkoła Powszechna II stopnia w zakresie sześciu klas podstawowych. W roku 1938 po długich staraniach rozpoczęto budowę nowego budynku szkolnego. Plan budowy przewidywał sześć izb lekcyjnych, salę gimnastyczną i tzw. ustępy. Pobudowano jednak cztery sale lekcyjne, kancelarię i pokoik w drugim końcu korytarza, gdzie mieściły się pomoce naukowe. W budynku tym do dziś mieści się szkoła.

Do 1939 roku w szkole uczyło sie ok. 220 dzieci (po 55 w jednej sali lekcyjnej), zajęcia odbywały się na dwie zmiany.

Po wybychu II wojny światowej całe wyposażenie szkoły zostało rozgrabione przez ludność lub wywiezione przez okupanta. W marcu 1940 roku władze okupacyjne zwolniły polskich nauczycieli, a szkołę oddano na użytek dzieciom niemieckim. Dzieci polskie, pragnące się uczyć musiały chodzić do szkoły w Stefanowie Suserskim, gdzie nauczano w języku niemieckim.

W marcu 1945 roku po wyzwoleniu tutejszych ziem, rozpoczęto naukę w języku polskim. Zostały przeprowadzone prowizoryczne egzaminy, na podstawie których przydzielano dzieci do klas. Najwyższą programowo klasą była klasa III. W szkole uczyło się ok. 300 dzieci. Nauczano na podręcznikach sprzed wojny.

W kronice zapisane są wydzarzenia z życia szkoły.

W roku szkolnym 1948/49 po raz pierwszy klasa V zdawała egzamin z języka polskiego i rachunków. W roku 1950/51 szkoła po raz pierwszy rozpoczęła realizować siedem klas szkoły podstawowej. 10 listopada 1950 roku wydział oświaty przydzielił szkole radioodbiornik bateryjny. Latem 1951 roku szkoła została włączona do sieci elektrycznej. W związku z pracami elektryfikacyjnymi zajęcia lekcyjne odbywały się na powietrzu. Uczniowie brali udział w wykopkach i łuskaniu słonecznika w miejscowym PGR (Państwowe Gospodarstwo Rolne). 23 kwietnia 1953 roku odbyła się wycieczka do Warszawy. Uczniowie klas VI i VII zostali odwiezieni traktorem do stacji kolejowej (wyjazd o godzinie 3.00 nad ranem), powrót ze stacji wozem konnym.

W latach 60- tych dobudowano skrzydło wschodnie szkoły, a w 1998 roku powstała najnowsza część – skrzydło północne: sala gimnastyczna, magazyn sportowy, izba lekcyjna, toalety, szatnia i kotłownia.

 

  • „Trzeba dzieciom dać serce, piękno i uśmiech, aby uczyły się kochać ludzi i wszystko, co je otacza”